„Autobiografija moje majke“ (Džamejka Kinkejd) je snažan, introspektivan roman ispričan u prvom licu, kao životna ispovest žene koja od samog početka nosi ranu: majka joj umire na porođaju, pa odrasta bez onoga što bi trebalo da bude njen temelj. Junakinja, Ksjuela (Xuela) Klodet Ričardson, oblikuje identitet u okruženju u kome su rasa, pol, kolonijalni poredak i društvena moć stalno prisutni i bolno opipljivi.
Kroz njen glas roman otvara teme usamljenosti, telesnosti, ljubavi i okrutnosti, ali i šire priče o kolonijalnom nasleđu karipskog društva i ceni samostvaranja.
