Legenda je jedini roman Vilijama Foknera, dobitnika Nobelove nagrade za knjizevnost, cija se radnja najvecim delom odigrava u Evropi. To je istovremeno najznacajnije delo epskog karaktera objavljeno na engleskom jeziku posle drugog svetskog rata (1954) i moze se reci da spada u mali broj romana veka. Dobio je 1955. Pulicerovu nagradu i americku Nacionalnu nagradu za roman.
Glavna tema je istorijski istinit dogadjaj – pobuna jednog francuskog puka pred kraj prvog svetskog rata. Bazu piscevog knjizevnog prosedea u Legendi cini princip dualizma kako u smislu paralelizmakaraktera i situacija, tako i u uzajamnom dejstvu likova, pobuda i postupaka. Jednu od izuzetnih osobenosti dela predstavljaju masovne scene iz kojih nicu snazni pojedinci. Medju njima se isticu nosioci radnje, trinaestorica kolovodja pobune, kaplar i dvanaest vojnika, simbol Hrista sa apostolima.
U besprimernom kovitlacu tragicnih dogadjaja samo su genijalna imaginacija i ogromna snaga Foknerova bile u stanju da stvore dostojnu fresku citavog tog sveta i zbivanja oko njega i u njemu.
